آیا کودک شما نیز درگیر بازیهای ویدیویی است و ترجیح میدهد به جای توپ بازی، بازیای مثل Minecraft را انجام دهد؟ معمولاً والدین ترجیح میدهند قبول نکنند که بازیهای ویدیویی جالبترین سرگرمی بچهها است. بسیاری از والدین حتی تلاش میکنند با دور نگه داشتن موبایل و تبلت از دسترس کودک، علاقه شدید او به بازیهای کامپیوتری را از سرش بیندازند. اما این راه حل کوتاه مدت است. زیرا اشتیاق بچهها به بازی کردن را کم نمیکند و آنها را برای انجام بازیها حریصتر میکند.

به نظر میرسد وقت آن رسیده است که پدر و مادرها یک رویکرد درست نسبت به بازیهای ویدیویی در نظر بگیرند و استفاده از وسایل الکترونیکی را به عنوان جزئی از زندگی مدرن کودکان بپذیرند. به کودک اجازه دهیم با موبایل بازی کند یا نه؟

کلید کنترل علاقه کودک به بازی با وسایل الکترونیکی مثل موبایل، وضع کردن قانونهای محدود کننده است. سعی کنید بازی ویدیویی را جزئی از سرگرمیهای عادی بچهها در نظر بگیرید و با آن به همان شکل برخورد کنید. در این مقاله توصیههایی برای کنترل علاقه کودک به بازی با موبایل و تبلت ارائه میکنیم.

بپذیرید که حتی اگر بازی برای شما جالب نباشد، برای کودکتان جذابیت دارد

نسل پدر و مادرهای امروزی در سنین کودکی با وسایل الکترونیکی مانند موبایل و تبلت در ارتباط نبودهاند. بنابراین شاید ما به عنوان نسلی قدیمیتر متوجه نشویم که چرا بچهها دوست دارند وقت خود را در جهان مجازی دوبعدی بگذرانند. خودتان را مقصر ندانید، علاقه کودک شما به بازی با موبایل و کنسول به دلیل این نیست که شما نتوانستهاید سرگرمی بهتری برای او در نظر بگیرید. ماهیت بازیهای ویدیویی است که برای بچهها جذابیت دارد.

درباره مقدار مناسب بازی ویدیویی تصمیم بگیرید

برای چند روز رفتار خودتان را به دقت زیر نظر بگیرید. آیا زمانی که کودکتان بیشتر از سی دقیقه بازی میکند عصبی میشوید؟ اگر هر زمان که بازی کردن بچهها شما را عصبی میکند بخواهید سریعاً آنها را مجبور کنید از بازی دست بکشند، فاجعه به بار خواهد آمد. بچهها احتمالاً در برابر شما مقاومت میکنند و بقیه روز را باید با خرابکارهای کوچکی بگذرانید که از دستتان بسیار دلخور هستند. بنابراین بهتر است قبل از بروز فاجعه خودتان را برایش آماده کنید.

بهترین راه حل این است که مدت زمان خاصی را برای بازی کردن کودکتان در نظر بگیرید. برای مثال به کودک بگویید سه روز در هفته برای یک ساعت مجاز است بازی ویدیویی انجام دهد. با وضع این قانون، بازی کردن کودک را تحت کنترل در میآورید و خیالتان راحت خواهد بود که زمان برای انجام وظایف درسی او وجود دارد. بعلاوه، این سه توصیه میتوانند برای قانون گذاری کمک کننده باشند:

1- پدر و مادر هر دو باید در فرایند در نظر گرفتن قانون برای بازی کردن کودک دخیل باشند. اگر این وظیفه به گردن یکی از والدین بیفتد، ممکن است او محبوبیتش را نزد فرزندان از دست بدهد.

2- بهتر است برای کودک کنسول بازی نخرید. کنترل کردن زمان استفاده از کنسول مشکل است زیرا انتخابهای بیشتری برای بازی با این دستگاهها وجود دارد. همچنین اکثر بازیهای موجود در کنسولها خشونتآمیز هستند.

3- سعی کنید در برنامه روزانه کودک، ورزش کردن را بگنجانید. انجام فعالیت بدنی میتواند با اثرات منفی بالقوهی بازیهای ویدیویی مقابله کند.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

رویکرد شخصی خودتان را پیدا کنید

حالا که متوجه شدید عیبی ندارد که بچهها چیزی را دوست داشته باشند که شما دوست ندارید و موفق شدهاید که قانونی مناسب برای خودتان و فرزندان در ارتباط با بازیها وضع کنید، باید بفهمید قصد دارید چطور قانون را در خانه اجرا کنید. بیشتر والدین یکی از رویکردهای زیر را انتخاب میکنند:

1. دسته اول به بازی مانند یک پاداش نگاه میکنند. این گروه از پدر و مادرها بازی را به عنوان یک تشویق و تقویت برای کودک در نظر میگیرند و حق مسلم او نمیدانند. حتماً همه ما والدینی را دیدهایم که به بچههایشان میگویند برای بازی کردن باید ابتدا اتاقشان را تمیز کنند.

این رویکرد برای بعضی خانوادهها مفید است. بازیها پاداشی برای کارهای کودک میشوند و بعد از مدتی هر کار مثبتی همراه با مقدار معینی بازی در نظر گرفته میشود. این روش میتواند روی حرف شنوی کودکتان نیز تأثیر داشته باشد.

2. دسته دوم افرادی هستند که قوانین دائمی وضع میکنند. بعضی از والدین ترجیح میدهند که دائم وقتشان را برای مجادله با کودکان بر سر بازیهای ویدیویی نگذرانند. این پدر و مادرها یک قانون واحد را وضع میکنند و آن را به اطلاع کودک میرسانند. این روش باعث میشود از بحث جلوگیری شود. البته این غیرواقع بینانه است که فکر کنیم با وضع یک قانون، تمام بحثها و تعارضات تمام خواهد شد. احتمالاً بچهها باز هم سر بازی کردن چانه میزنند. در این مواقع باید روی قانون پافشاری کنید.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

نکته مفید: از بازیهای موبایلی برای ساکت کردن بچهها استفاده نکنید

به یاد داشته باشید که نباید بازیهای ویدیویی را وسیلهای برای ساکت نگه داشتن بچهها بدانید. بعضی از والدین از این زمانها استفاده میکنند تا بتوانند به کارهای شخصی خودشان بپردازند. اما این رویکرد اشتباه است. حتی اگر کودکتان عنوان میکند که حوصلهاش سر رفته و کاری برای انجام ندارد، اجازه ندهید قانونی که برای بازی وضع کردهاید نقض شود. به یاد داشته باشید بچهها انتخابهای زیادی برای سرگرم شدن دارند. میتوانید از او بخواهید کتاب بخواند یا در حیاط بازی کند.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

عواقب نقض قانون را در نظر بگیرید

مانند هر قانون دیگری که وضع میشود، احتمالاً پیش میآید که قانون زمانی بازیهای ویدیویی نیز زیر پا گذاشته شود. برای برخورد با این وضعیتها استراتژیهای مختلفی قابل انجام است:

محل خاصی برای ابزارهای بازیهای ویدیویی مثل موبایل، تبلت، ایکس باکس، PS4 , … در نظر داشته باشید. مثلاً این وسایل را روی میز اتاق نشیمن قرار دهید. با این راهکار کنترل بیشتری روی آنها خواهید داشت.

سیستم تنبیهی خاصی را مدنظر داشته باشید. زمانی که قانون را وضع میکنید، تبعات عدم پیروی از قانون را نیز عنوان کنید. سعی کنید تنبیههای در نظر گرفته شده منطقی، ساده و مستقیم باشند. مثلاً اگر کودک از قانون ساعتهای مشخص بازی ویدیویی پیروی نکند، یکی از سه زمان بازی در هفته را از دست خواهد داد.

خودتان را مجازات نکنید. اگر میدانید که به یک ساعت زمان بازی بچهها نیاز دارید تا بتوانید کمی استراحت کنید، پس برای تنبیه، ساعت بازی کودکان را کم نکنید. به جای آن میتوانید تنبیههای کوچک دیگری در نظر بگیرید. فقط توجه کنید که باید کودک را از همان ابتدا در جریان تنبیهی که در نظر گرفتهاید قرار دهید.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

روندی برای پایان دادن به بازیهای کامپیوتری در نظر بگیرید

مغز باید برای تغییر فعالیتی که با آن سروکار دارد آماده شود. حتی خود ما نیز زمانی که ساعت کاریمان تمام میشود به تدریج وسایلمان را جمع میکنیم و به سوی خانه میرویم. همین کارها مغز ما را برای بازگشت به زندگی عادی آماده میکند. به شکل مشابه، بچهها نیز نیاز دارند تا مغز خود را بعد از بازی برای انجام فعالیتهای مانند تکالیف درسی آماده کنند. قدمهایی ساده برای آماده کردن مغز وجود دارد:

· با کلمات مناسب به کودکتان اعلام کنید وقت بازی کردن به پایان رسیده است. به آنها بگویید باید به دنیای واقعی بازگردند.

· تغییر فعالیت را جسمانی کنید. مثلاً بعد از بازی کردن به بچهها اجازه دهید یک لیوان نوشیدنی بنوشند یا یک میان وعده بخورند. کارهایی مانند شستن صورت یا مسواک زدن دندانها نیز برای انجام این انتقال ذهنی مفید هستند.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

بین زمان بازیهای ویدیویی و زمان فعالیتهای جسمانی تعادل برقرار کنید

واقعیت اینجاست که هیچ فعالیتی به پای بازی جسمانی در فضای آزاد نمیرسد. بودن در محیط آزاد و طبیعت تمام حسهای کودکان را تحریک میکند و برای رشد ذهنی آنها ضرورت دارد. زمانی در هفته را برای فعالیتهای بیرون از منزل در نظر بگیرید تا کودکان بتوانند از عضلات خود استفاده کنند و زیر نور خورشید به فعالیت بپردازند.

فعالیتهای فضای بازی در نقطه مقابل بازیهای ویدیویی هستند و بر روی انجام حرکات با عضلات بزرگ بدن تمرکز دارند. طبیعت قوانین سختی را به بچهها تحمیل نمیکند و به آنها اجازه میدهد آزاد باشند.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

اردوهای بازی را بهعنوان گزینهای مفید در نظر بگیرید

با توجه روزافزون بچهها به بازیهای رایانه ای اردوهای خاصی برای دوستداران بازی در حال شکلگیری است. در این کمپها گروهی از بچهها برای چند روز یک بازی را در کنار هم انجام میدهند. ممکن است فکر کنید این کمپها دقیقاً تمام نکات منفی بازیهای ویدیویی را دارا هستند. اما قبل از نتیجهگیری بیایید به چند مزیت مهم کمپهای بازی بپردازیم:

1. کمپهای بازی تجربهی بودن در محیط واقعیت مجازی همراه با تعدادی غریبه اما به شکل امن را برای کودک فراهم میکنند. در این محیط کودکان میتوانند علاوه بر ارتباط مجازی، به شکل واقعی نیز با دیگر بازیکنان ارتباط برقرار کنند.

2. مسئولان کمپ در همه حال مراقب کودکان هستند. این افراد معمولاً در زمینه ساختن انیمیشنها و فضاهای مجازی تجربه دارند و میتوانند درباره نحوه و روند ساخت بازیها اطلاعات جالب و مفیدی را در اختیار کودکان قرار دهند.

3. زمان مشخصی برای بازی وجود دارد. بچهها متوجه خواهند شد که چند روز در سال را اجازه دارند بدون محدودیت بازی کنند بنابراین بهتر به قوانینی که در منزل برای بازیهای ویدیویی اجرا میشود تن میدهند.

با علاقه شدید کودک به بازی با موبایل چه کنیم؟

توصیههایی برای کنترل بهتر علاقه کودک به بازی با موبایل

در آخر به عنوان جمعبندی بهتر است نکات و سوالاتی که توجه به آنها میتواند برای داشتن رویکردی مثبت به بازیهای ویدیویی مفید باشد را با یکدیگر مرور میکنیم:

· سه فعالیت مورد علاقه کودکتان را که شما انجام آنها را مناسب نمیدانید نام ببرید. آیا هیچکدام از این فعالیتها احساسات منفی مشابهی با بازی کردن فرزندتان برایتان ایجاد میکند؟

· چه موقعیتهایی باعث میشود در برابر بازیهای ویدیویی واکنش منفی نشان دهید؟ این واکنش منفی به چه شکلی است؟

· ترجیح میدهید چطور برنامهریزی کنید؟ آیا فردی هستید که به شکل جزئی برنامه روزانه مینویسید یا بیشتر ترجیح میدهید روند کلی کارهایتان را در نظر داشته باشید؟

· وقتی بچه بودید به چه کارهایی علاقه داشتید؟ با به یاد آوردن آن فعالیتها بهتر میتوانید حس کودکتان به بازیهای ویدیویی را درک کنید.

· چطور مغزتان را از فعالیتهای شغلی به کارهای روزمرهی زندگی عادی انتقال میدهید؟

· تصمیم بگیرید که آیا اجازه میدهید یک کنسول بازی در منزلتان باشد یا نه؟ با همسرتان در این باره صحبت کنید.

· یک برنامه مشخص برای بازی کردن کودکان داشته باشید و تصمیم بگیرید که میخواهید به بازی با عنوان یک پاداش برخورد کنید یا ترجیح میدهید بازی کردن قانونی ساده داشته باشد.

· حتماً تلاش کنید حداقل یکبار در هفته بچهها را برای فعالیت در خارج از منزل به پارک یا طبیعت ببرید.